Europa stoi dziś na kluczowym etapie walki ze zmianą klimatu. Raport Trends and Projections in Europe 2025 pokazuje, że Unia Europejska konsekwentnie obniża emisje gazów cieplarnianych, rozwija odnawialne źródła energii i poprawia efektywność energetyczną, jednocześnie mierząc się z nowymi wyzwaniami — od rosnących emisji transportowych po słabnącą zdolność pochłaniania CO₂ przez lasy. W 2024 r. Europa odczuła rekordowe upały, powodzie i najpoważniejszą suszę w regionie południowo-wschodnim od 12 lat, co potwierdza skalę zagrożenia oraz konieczność przyspieszenia działań. Dzięki 39-procentowej redukcji emisji względem 1990 roku UE jest na ścieżce do neutralności klimatycznej, lecz dalsze postępy zależą od wdrożenia planowanych polityk, szybkiej transformacji energetycznej i wzmocnienia odporności ekosystemów.
Raport z dnia: 06/11/2025
8/12/2025
The European Environment Agency (EEA) would like to thank the European Topic Centre on Climate Mitigation (ETC-CM), National Focal Points, EEA member country experts and the European Commission (EC) for their valuable contributions and input. In particular, the EEA would like to acknowledge the contributions from ETC‑CM Sabine Gores, Hannah Förster and Reena Skribbe (from the Öko-Institut) and Annabel Vella (VITO).
84
angielski
Najważniejsze wnioski
Unia Europejska odnotowała 39% spadek emisji netto do 2024 r. względem 1990 (lub 37% po uwzględnieniu lotnictwa i żeglugi międzynarodowej). W latach 2018–2023 średnie roczne redukcje wynosiły 129 MtCO₂e, czyli czterokrotnie więcej niż w latach 1990–2005. Aby osiągnąć cel na 2030 r. (-55%), UE musi utrzymać roczne tempo redukcji na poziomie 131 MtCO₂e.
Jednocześnie gospodarka UE wzrosła o 70% od 1990 r., co potwierdza głębokie rozdzielenie wzrostu gospodarczego od emisji.
Spadek końcowego zużycia energii od 2005 r.: -13%.
Spadek zużycia energii pierwotnej: -19%.
Spadek zużycia paliw kopalnych: -30%, w tym węgla – ponad 50%.
Udział OZE w energii:
25,4% w 2024 r.,
45% w produkcji energii elektrycznej.
Rozwój technologii:
Wzrost zużycia energii słonecznej 27-krotny od 2005 r.,
Wzrost wykorzystania pomp ciepła — 8-krotny,
Wzrost energii wiatrowej — 7-krotny.
Biomasa nadal odpowiada za 52% zużycia energii odnawialnej, choć jej udział spada na rzecz wiatru i słońca.
205 Mtoe zużycia paliw kopalnych
650 MtCO₂ emisji — co oznacza, że bez OZE emisje ETS byłyby o 50% wyższe.
Energetyka zredukowała emisje o 49% od 2005 r. i od 2023 r. nie jest już największym źródłem emisji. W samym 2023 r. spadek wyniósł 18,5%, a w 2024 r. kolejne 8,9%. Prąd w UE jest dziś o 60% mniej emisyjny niż w 1990 r. Produkcja z OZE to 47% miksu 2024 r.
Od 2023 r. transport jest największym źródłem emisji – 24,5% całości.
Emisje transportu krajowego są 5,9% niższe niż w 2005, ale 17,9% wyższe niż w 1990.
2024: wzrost emisji o 0,7%.
W 2024 r. udział aut elektrycznych w nowych rejestracjach spadł z 22,5% do 20,9%.
Flota pojazdów pozostaje bardzo emisyjna: tylko 3% to EV lub hybrydy plug-in (2023).
Emisje w ETS1: 62 MtCO₂ w 2024, +14,8% r/r.
Trzykrotnie przekraczają limit sektorowy na 2030 r.
Do 2026 r. stopniowe ograniczanie darmowych uprawnień.
2024: 89,8 MtCO₂, 7,8% emisji ETS.
Emisje mają rosnąć bez dodatkowych polityk.
Redukcja emisji 2005–2023: -34%.
Aby osiągnąć cel na 2030 r. (-63%), redukcja musi podwoić tempo.
2024: niemal brak poprawy — tylko -0,3%.
Emisje spadają głównie dzięki efektywności, łagodniejszym zimom i lepszemu miksowi paliw.
Redukcja emisji od 2005 r.: -36%.
Wzrost GVA sektora: +60%, co pokazuje pełne rozdzielenie emisji i wzrostu.
Emisje z procesów przemysłowych (np. F-gazy) spadają wolniej lub rosną.
2024: stabilizacja emisji po dwóch latach spadków.
Do neutralności potrzebne: elektryfikacja, wodór, CCS/CCU, gospodarka cyrkularna.
Redukcja od 2005 r.: -7%.
Emisje 2023–2024: spadek -1,2%.
50% emisji pochodzi z fermentacji jelitowej (głównie bydło).
17,6% – gospodarka nawozowa.
Zgodnie z trajektorią UE ten sektor ma najmniejszy potencjał krótkoterminowy.
Zdolność pochłaniania CO₂ spadła o 30% w ciągu dekady.
W 2013 r. pochłanianie: ~350 MtCO₂e → w 2023: 198 MtCO₂e.
Sektor równoważy już tylko 6% emisji UE (kiedyś prawie 10%).
Przyczyny:
starzejące się lasy,
intensywniejszy wyrąb,
susze i czynniki klimatyczne.
2030: UE ma zwiększyć pochłanianie o +42 MtCO₂e, ale prognozy sugerują, że cel nie zostanie osiągnięty — zamiast wzrostu przewidywany jest spadek o ok. 40 MtCO₂e względem 2016–2018.
Dane 2023–2024 wskazują jednak chwilową poprawę: +15 Mt, +13 Mt.
Spadek emisji stacjonarnych od 2005 r.: -51%.
2024: emisje prawie 300 Mt poniżej limitu.
2030: cel to -62% względem 2005 — UE jest na ścieżce zgodnej z celem.
W 2024 cena EUA: 65 EUR, przychody: 38,8 mld EUR.
Redukcja emisji 2005–2023: -18,3%.
W 2023: emisje 1 236 MtCO₂.
Do 2030 r. emisje ETS2 mają spaść o 42%, ale nawet przy planowanych działaniach zostaną 8,6% powyżej limitu.
60,6% emisji ETS2 pochodzi z transportu drogowego.
Największe redukcje ogółem: Grecja, Dania.
Największe pogorszenie salda netto: Łotwa, Szwecja, Finlandia — głównie przez spadek pochłaniania LULUCF.
2023: 6 państw powyżej limitu (m.in. Dania, Irlandia, Malta).
2024: 17 państw powyżej limitu.
Największe problemy: Malta (+61 p.p. do celu), Irlandia (+33 p.p.).
Największy zapas do celu: Bułgaria, Grecja, Czechy, Dania, Portugalia.
Po raz pierwszy prognozy wskazują, że UE może mieć nadwyżkę 100 mln AEA do 2030 r., głównie dzięki niższym prognozom emisji w najnowszych danych.
Najwyższy udział: Szwecja – 66%.
Najniższy: Belgia – 14%.
Największy wzrost 2023–2024: Litwa +3 p.p..
Największy spadek: Chorwacja –3 p.p..
