Światowa polityka klimatyczna znajduje się dziś w punkcie zwrotnym. Raport Oxford Climate Policy Monitor 2025 pokazuje, że mimo nasilających się ataków politycznych i rosnących napięć geopolitycznych, regulacje klimatyczne na świecie wciąż się wzmacniają. Analiza ponad 600 polityk w 37 krajach odpowiadających za większość globalnych emisji ujawnia wyraźne przesunięcie dynamiki działań klimatycznych w stronę krajów rozwijających się i Azji Wschodniej. Jednocześnie raport ostrzega, że tempo wdrażania przepisów pozostaje zbyt wolne, by realnie zbliżyć świat do realizacji celów Porozumienia Paryskiego.
Raport z dnia: 20/11/2025
16/12/2025
Emma Lecavalier, Bhavya Gupta, Thomas Hale, Thom Wetzer, Shirley
Lukin, Katharina Neumann, Nora Zurcher
Oxford Climate Policy Hub
80
angielski
Od 2020 roku wszystkie 37 analizowanych jurysdykcji odnotowały wzrost ambicji, rygorystyczności, zakresu oraz stopnia wdrożenia polityk klimatycznych. Jedynym wyjątkiem są Stany Zjednoczone, gdzie doszło do formalnego wycofania się z części regulacji.
Wzmocnienie polityk klimatycznych nastąpiło również w krajach, które w ostatnich latach zmieniały przywództwo polityczne, takich jak Argentyna, Indonezja czy Meksyk. Pokazuje to, że za rozwojem regulacji stoją strukturalne, długofalowe procesy, a nie wyłącznie bieżące decyzje polityczne.
Największy postęp odnotowano w obszarach ujawniania danych klimatycznych, rynków kredytów węglowych oraz regulacji dotyczących emisji metanu. Wolniejsze, bardziej stopniowe zmiany zachodzą natomiast w politykach dotyczących planowania transformacji, zielonych standardów finansowych oraz zielonych zamówień publicznych.
Od 2024 roku aż trzy czwarte nowych polityk klimatycznych powstaje poza Europą i Ameryką Północną. W połowie analizowanych obszarów to kraje rozwijające się wykazują dziś wyższą ambicję regulacyjną niż państwa globalnej Północy. Przykładowo, kraje Ameryki Łacińskiej i Afryki wdrożyły bardziej zaawansowane regulacje dotyczące ujawniania emisji, w tym emisji pośrednich (Scope 3).
Państwa afrykańskie należą do liderów w tworzeniu ambitnych zasad dotyczących kredytów węglowych, co podważa tradycyjne postrzeganie globalnego przywództwa klimatycznego jako domeny Europy i USA.
Choć poziom ambicji regulacyjnej rośnie, realne wdrażanie przepisów pozostaje niewystarczające. Tylko w 16 przypadkach polityki były zgodne w ponad 75% z kluczowymi benchmarkami Porozumienia Paryskiego, a w niemal połowie analizowanych sytuacji rządy nie spełniały nawet podstawowych progów ambicji.
Raport jednoznacznie wskazuje, że bez szybszego i skuteczniejszego wdrażania polityk klimatycznych cele klimatyczne pozostaną deklaracjami. Rządy muszą nie tylko podnosić ambicję, lecz także zapewnić obowiązkowość, egzekwowanie i szeroki zasięg regulacji we wszystkich sektorach gospodarki.